O mnie

Monika Błądek

autorka powieści dla młodzieży
i starszych czytelników

Niepokorna wojowniczka z Krakowa. Strzela z łuku, włada mieczem, fechtuje szablą husarską, jeździ konno i na motocyklach. Wycisza się, szyjąc stroje historyczne. Pisze space opery dla młodzieży oraz starszych czytelników. Autorka powieści Gloria, pierwszej części cyklu Sprawiedliwi. Publikowała opowiadania w „Fantasy” i w „Science Fiction”. Jej powieść Szary została nagrodzona w IV Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren na współczesną książkę dla młodzieży.
konkurs%20al%20logo%20iv1

Profil autorski na stronie Wydawnictwa Nasza Księgarnia

monika błądek
Fot. Elżbieta Oracz

Galeria:

Pierwsze moje targi książki. Dzieciaki były zachwycone mieczami, chłopcy, dziewczynki. Mogły potrzymać najprawdziwszy miecz, również ostry (przy mojej kontroli, bez kontaktu z głownią). Może zaszczepiłam w najmłodszych rycerskiego ducha. Jedna dziewczynka była zafascynowana, że miecz był większy od niej.

Kim jest Szary? Świetna książka dla dzieci i młodzieży. Fundacja ABCXXI Cała Polska czyta dzieciom

c545e2b4-0cc9-4bcf-868a-4130ecdfeef6Foto: pixabay/icheinfach

Zapraszam do posłuchania:
audycja „Stacji Kultury”, Czwarty Program Polskiego Radia.
Kres cywilizacji, kosmita i dojrzewająca dziewczyna
Space opera to konwencja literacka, w której można wprowadzić wszystko, od życia na Ziemi po perypetie obcych w kosmosie – zdradza Monika Błądek, której powieść „Gloria” właśnie ukazuje się w księgarniach.

Z jednej strony to historia dojrzewania dziewczyny we wrogiej atmosferze zdewastowanej Europy, z drugiej natomiast to powieść sensacyjna rodem z „Mad Maxa”, otwierająca przed czytelnikami pejzaż postapokaliptycznego świata. W takiej to właśnie atmosferze bohaterowie, przedstawiciele różnych narodowości i kosmita, zasilają szeregi Sprawiedliwych próbując odkryć tajemnice pogrzebane w ruinach cywilizacji.
„To jest dystopia, czyli pesymistyczna wizja naszej przyszłości, obecnie niestety całkiem prawdopodobna – podkreśla autorka „Glorii”, z którą rozmawiamy także o tym, jak zareagowalibyśmy, gdyby naprawdę doszło do skomplikowanej geopolitycznie sytuacji”.
Prowadzi: Karol Pawłowicki Gość: Monika Błądek

14171929_1191626740921047_1321206652_n

I przeczytania mini wywiadu dla:
Klubu Miłośników Fantastyki przy Powiatowej Bibliotece Publicznej w Sieradzu
Nowa droga: od space opery do współczesnej powieści dla młodzieży.

Zazwyczaj poruszamy się w klimatach fantastycznych, czasem horroru czy fantasy lub postapokalipsy, ostatnio nawet space opera i hard sci-fi wraca na salony… ale powiedz o specyfice fantastyki dla młodzieży? Nie jest chyba łatwo (wbrew nasuwającym się pozornym myślom) naskrobać coś dla młodszego czytelnika, żeby nie rzucił w kąt książki?
Młodszy czytelnik jest wymagający. Nie wiadomo, co przypadnie mu do gustu. Najbardziej nieodgadniony jest czytelnik w wieku trzynastu, czternastu lat, ale ten starszy, około siedemnastoletni, też stanowi wyzwanie.

w-stroju-ogrodzieniecaleksandrowemysli.blogspot.com

Kilka pytań do… Moniki Błądek, Aleksandrowe myśli

„Gabriela
Pełno jest różnych pytań, które mogłabym zadać, ale najbardziej ciekawi mnie to, jako książkoholika, który autor jest Pani ulubionym? Potrafi Pani wybrać jego/jej najlepszą książkę?

Czytam powieści pisane w różnych konwencjach i w każdej znajduję ciekawych autorów. Ale chyba najbliższy jest mi Paolo Bacigalupi i jego „Zatopione miasta”. Bacigalupi pisze o brutalnym świecie przyszłości, w którym dużą część lądu zalała woda, a uprzywilejowani bronią dostępu do swoich enklaw. Poza nimi postrach sieją różne bojówki. Ich przywódcy zmuszają do walki dzieci. Poddane presji grupy stają się jak one okrutne jak ich starsi członkowie. Jest to fantastyka, ale przerażająco realna, bo tak się dzieje na przykład w Afryce. „Zatopione miasta” prawie nie zostały zauważone w Polsce. Mimo że powieść została napisana dla młodzieży, sięgnęli po nią głównie dorośli, czytelnicy pisarza. Lubię wyszukiwać takie pozycje. Zachęcam do sięgnięcia po powieści, które niekoniecznie ukazują się na listach bestsellerów. Mogą mieć one różny odbiór, ale czy schodzenie z głównej ścieżki nie jest rozwijające?

Po przeczytaniu opisu Pani książki, na usta wpełzły mi słowa, w ich pozytywnym znaczeniu, szaleństwo i totalna wariacja. Skąd tak niekonwencjonalny pomysł i zaczerpnięte inspiracje?

Nie lubię zamykać się w jednym gatunku, konwencji. Przed „Glorią” pracowałam nad powieścią fantasy i napisałam grubą space operę, dlatego ciężko było mi utrzymać na wodzach wyobraźnię. Dopiero „Szary” mnie do tego zmusił. To już czysta gatunkowo współczesna powieść obyczajowa dla młodzieży, jej głównym bohaterem jest trzynastoletni chłopiec.
A „Gloria”… Jest wprowadzeniem do cyklu i najlepiej tak ją odbierać. Mogę zdradzić, że druga część prowadzi czytelnika do zniszczonego Kijowa, a potem w inne miejsca, znajdujące się nie tylko w Europie.

Martucha
W tym roku zajęła Pani III miejsce w Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren. To duży sukces, a że jest Pani wojowniczką, to… O co Pani jeszcze zawalczy w kwestii literatury dziecięcej i młodzieżowej?

Najpierw o wydanie kolejnych tomów „Sprawiedliwych”. Myślę też o napisaniu kontynuacji nagrodzonej powieści. Ciągle walczę o wydanie jednej z moich space oper, napisanej specjalnie dla młodzieży w wieku Szamila, bohatera „Szarego”, i nieco starszej. Wierzę w to, że taka powieść znajdzie swoich czytelników.

 Scholi Gami
„Miłośniczka fechtunku, łucznictwa i jazdy konnej” czy Pani się na coś przygotowuje? W swoich książkach wykorzystuje Pani elementy dystopii, jakie to ma dla Pani znaczenie w życiu realnym? Martwi się Pani sytuacją na świecie?

To moje zainteresowania jeszcze z czasów młodości. Dawno temu strzelałam też z wiatrówki, na obozie harcerskim, i jak na pierwszy raz całkiem nieźle mi poszło. W przeciwieństwie do kolegów przynajmniej trafiłam w tarczę (śmiech). A po obejrzeniu, wielokrotnym, „Gladiatora” Ridleya Scotta bardzo chciałam nauczyć się fechtować mieczem. Przede mną jeszcze wspinaczka ściankowa.
Martwię się tym, że wojna coraz bardziej się do nas zbliża. Sam cykl jest dla mnie czymś więcej niż tylko powieścią. Mam w pamięci kilku bohaterów, którzy walczyli o to, abyśmy żyli w bezpieczniejszym świecie. Jeden z nich zginął niedługo po tym, jak skończyłam „Glorię”.

tlo0oo0bez_tytulu_1propomaranvzaamo
pisanie
papierowybluszcz.blog.pl

Wywiad przeprowadzony przez Papierowy Bluszcz

We wrześniu premierę miały dwie Pani książki – „Gloria” oraz „Szary”, przy obu premierach czuła Pani duże zdenerwowanie? Czy może pierwszy stres po premierze „Glorii” minął, a do premiery „Szarego” podchodziła Pani bardziej na spokojnie?

Największy stres miałam przed wysłaniem obu powieści przez wydawców do drukarni, tym bardziej że działo się to prawie w tym samym czasie. Przejmowałam się ostatnią korektą, okładkami i opisami powieści. Doświadczeni autorzy uspokajali mnie, mówiąc, że przy trzeciej książce już nie będę taka drobiazgowa. Najbardziej przeżywałam pierwsze recenzje „Glorii”, te przedpremierowe. Powieść to mieszanka konwencji: obyczaju, powieści sensacyjnej, elementów dystopii, szczypty science fiction, dlatego jej odbiór mógł być też różny, w zależności od preferencji danego czytelnika. W dodatku na rynku chyba jeszcze nie było takiej książki, osadzonej w naszej rzeczywistości, uwzględniającej aktualne wydarzenia polityczne, ich projekcję w przyszłości, i to wszystko widziane oczami młodej dziewczyny i… kosmity, który jeszcze… Nie będę zdradzać fabuły.

Biografia:

Powieści:

okladka-duza-gloria

„Gloria”, cykl Sprawiedliwi (2016)

powieść dla młodzieży, fantastyka

Rok 2025. Unia Europejska się rozpadła, każdy kraj dba wyłącznie o swoje interesy. Polskę oddziela od Rosji pas spalonej ziemi – Ukraina. Siedmioletnia Gloria trafia pod opiekę mieszkającej w Paryżu ciotki. Dziesięć lat później poznaje tam starszego od siebie Asłana Zuradowa. Młody mężczyzna pomaga dziewczynie przetrwać we wstrząsanym etnicznymi konfliktami mieście, przy okazji wciągając Glorię w krąg konspiratorów…
okladka-mala-gloria

okladka-duza-szary

„Szary” (2016)

III nagroda w IV Konkursie im. Astrid Lindgren

Szamil ma czeczeńskie korzenie i wychowuje się w rodzinie zastępczej. Prowokowany przez szkolnych kolegów nauczył się reagować agresją i siłą na zaczepki. Opiekunowie starają się go zrozumieć i pomóc mu się odnaleźć w nowej rzeczywistości. Zapisują Szamila na treningi… fechtunku. Chłopak marzy jednak o tym, by zostać mistrzem MMA, mieszanych sztuk walki…
okladka-mala-szary

Opowiadania:

powroty „Powroty” (2004)
tajnabron „Tajna broń Mrocznego Stworzyciela” (2003)